PARTNERALIMENTATIE NAAR 5 JAAR

De Eerste Kamer heeft op 21 mei 2019 ingestemd met het wetsvoorstel de partneralimentatie te verkorten. Volgens deze nieuwe wet duurt partneralimentatie dan nog maximaal vijf jaar, in plaats van de huidige twaalf jaar. De wet gaat in op 1 januari 2020.

De achterliggende gedachte van het wetsvoorstel is de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Als je na een huwelijk besluit uit elkaar te gaan, wil je er zeker van zijn dat je allebei zo snel mogelijk weer op eigen benen kunt staan en je eigen leven vorm kunt geven. Dat wordt belemmerd als één een van de twee partners langdurig financieel afhankelijk blijft van de ander. Het zorgt voor spanningen en leidt soms tot schrijnende situaties. En het belemmert ook de emancipatie van vrouwen.’, aldus Kamerlid Kuiken. Kamerlid Foort van Oosten vindt een 12 jarige alimentatie niet meer bij deze tijd passen. Het is volgens hem niet meer uit te leggen waarom nog twaalf jaar alimentatie moeten worden betaald aan hun ex-partner. Vijf jaar is lang genoeg om weer op eigen benen te kunnen staan.’

Het wordt al een aantal jaar geprobeerd de wet aan te passen. De Raad van State stak daar toen een stokje voor. De Raad vond dat er onvoldoende rekening mee werd gehouden dat sommige vrouwen op het moment van echtscheiding een grote achterstand hebben op de arbeidsmarkt. Nu al die jaren later is de wet er toch doorheen.

Er is wel een uitzondering op de 5 jaar alimentatie

-       Bij een huwelijk dat langer dan vijftien jaar duurde en waarbij de partner tegen de AOW-leeftijd aanloopt is er nog recht op maximaal tien jaar;

-       Bij huwelijken met kinderen onder de twaalf jaar geldt een maximale alimentatieduur twaalf jaar en loopt totdat het jongste kind de leeftijd van twaalf jaar heeft bereikt;

-       In de wet is bovendien een hardheidsclausule voor schrijnende gevallen opgenomen (naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid).

Geldt deze wet ook voor bestaande alimentatieverplichtingen?

Nee. Is er sprake van een lopende procedure over partneralimentatie of is de partneralimentatie eerder vastgesteld of overeengekomen, dan heeft het voorstel geen gevolgen. Bestaande alimentatieverplichtingen kunnen alleen via de bestaande wijzigingsprocedure worden aangepast. Er moet dan sprake zijn van een wijziging in de omstandigheden waardoor de vastgestelde of overeengekomen alimentatie niet meer voldoet aan de wettelijk maatstaven. Uiteraard kan in de lopende procedures (of nieuwe procedures) wel worden aangevoerd dat, gezien de nieuwe wet, er aanleiding is de alimentatieduur te beperken. Dat is altijd het proberen waard.

Moet je snel een procedure starten of is het beter te wachten?

Als er geen procedure loopt en je bent van plan te gaan scheiden en partneralimentatie aan te vragen, moet je niet te lang te wachten met het starten van een procedure om de aanspraak te houden op 12 jaar alimentatie. Als alimentatie betaler kan het zinvol zijn te wachten met de procedure.

Heb je twijfels, neem dan gerust met mij contact op.

Kinderen in scheidingszaken

inezgroenendal_coaching plaatste de volgende post:

Ouders die besluiten uit elkaar te gaan, zitten vaak met veel emoties, vragen en onzekerheden, met name over de kinderen. 
Hoe gaan we het ze vertellen? Hoe zullen ze reageren? Zullen ze om kunnen gaan met de vele veranderingen en hoe kunnen we een goede band opbouwen/behouden?
Allemaal hele logische gedachtes.
De ervaring leert echter dat de meeste kinderen, met liefdevolle aandacht en een zachte, open houding goed door een scheiding kunnen komen. .

Ook op juridisch en financieel vlak komen ouders voor onzekerheden en uitdagingen te staan. Voor begeleiding daaromtrent verwijs ik graag door naar Amy Lamme, sinds 2008 advocaat in scheidingsrecht en tevens mediator. 
Ik ken Amy al heel wat jaren en weet dat zij, op een persoonlijke, heldere en respectvolle manier, kan begeleiden in het scheidingsproces. .

Meer informatie over Amy en haar werkzaamheden:
www.lammefamilierecht.nl
.
.
.
#kindercoach #gezinscoach#scheidenmetkinderen #scheiden#mediator #haarlem #coouderschap#ouderschapsplan #kind #gezin#kindengezin #gezinsondersteuning#begeleiding #rust #balans #opvoeden#opvoeding #023 #kindercoaching#inzichten #mogelijkheden #coaching#samenwerking #mediation #scheiding#papa #mama

Verhuizen met een kind na scheiding: heb ik toestemming nodig?

Dit onderwerp leidt tot veel procedures waarbij de rechter een beslissing moet nemen over de vraag of enerzijds de ouder het recht heeft op een nieuw leven in een andere woonplaats en anderzijds of dat in het belang is van het kind.

 Gezag?

De eerste vraag die beantwoord moet worden is of de niet-verhuizende ouder belast is met het gezag over het kind. Indien dit niet het geval is, heeft de niet-gezaghebbende ouder geen zeggenschap over de verblijfplaats van het kind. Overigens betekent dit niet dat de niet-gezaghebbende ouder geheel buiten spel staat, deze ouder kan de rechtbank verzoeken hem eveneens met het gezag te belasten. 

 Wanneer de niet-verhuizende ouder met het gezag is belast, heeft de verhuizende ouder toestemming nodig van de andere ouder.

 Wat te doen?

Allereerst dient de ouder toestemming te vragen aan de andere ouder. Wanneer de andere ouder geen toestemming verleent, dient de ouder vervangende toestemming te vragen aan de Rechtbank. Vaak gaat dit verzoek gepaard met een verzoek tot wijziging van de zorgregeling.

In het geval dat de ouder zonder toestemming met het kind verhuist, is er sprake van onttrekking aan het ouderlijk gezag. Eigenrichting wordt niet door een rechter beloond. De andere ouder zal wel in actie moeten komen. Hij of zij zal een procedure bij de Rechtbank aanhangig moeten maken waarbij verzocht kan worden de bestaande zorgregeling af te dwingen, dan wel afgifte van het kind te vorderen, dan wel een verklaring voor recht te verzoeken met een verbod tot verhuizing of de meest vergaande: een wijziging van hoofdverblijfplaats van het kind verzoeken.

In deze bijdrage zal ik mij beperken tot een binnenlandse verhuizing, waarbij ik reeds aangeef dat bij een buitenlandse verhuizing strengere eisen gelden en vervangende toestemming minder snel wordt verleend.

 Rechterlijke toets

Wanneer de ouder vervangende toestemming verzoekt, zal de Rechtbank een beslissing moeten nemen waarbij het belang van het kind voorop staat. Naast het belang van het kind spelen de belangen van de ouders ook een belangrijke rol spelen. De Rechter zal een belangenafweging moeten maken waarbij alle feiten en omstandigheden worden meegenomen. Doorgaans is de rechter zeer terughoudend in het geven van toestemming voor een verhuizing van de kinderen. Hieronder worden relevante feiten en omstandigheden weergegeven die van belang kunnen zijn, hetgeen overigens niet limitatief is. 

Het belang van het kind staat voorop.

In de eerste plaats mag de inhoud en de frequentie van het contact tussen het kind en de andere ouder niet onacceptabel gereduceerd worden als gevolg van de verhuizing. Hoe intensiever het contact tussen de andere ouder en het kind is, hoe lastiger het voor de ouder is toestemming te krijgen. Anders gezegd: bij een summiere zorgregeling wordt de toestemming eerder verleend dan bij een co-ouderschapsregeling.

Tevens moet de verhuizing goed zijn voorbereid door de ouder waarmee wordt bedoeld dat redelijk moet vastliggen hoe het leven van de ouder en het kind er na de verhuizing gaat uitzien qua werk, huisvesting, school of opvang maar ook de toekomstperspectieven van het kind en de ouder. 

Ingrijpende gevolgen van de verhuizing voor de andere ouder moeten worden geminimaliseerd, er zal bijvoorbeeld een alternatief voor de bestaande zorgregeling moeten worden geboden. Vanzelfsprekend is de afstand tussen de oude en de nieuwe woonplaats van de ouders van belang, een verhuizing binnen een straal van 5km zal eerder worden toegestaan dan een verhuizing buiten een straal van 50km. De extra reisduur en de extra reiskosten worden door de rechter niet in het belang van de andere ouder en het kind geacht. Ook is de communicatie tussen de ouders van belang: hoe verder de afstand, hoe meer van de ouders wordt verwacht qua inspanning van het onderhouden van contact. Een goede verstandhouding is geen must maar wel een pré.

Niet minder belangrijk is de aanwezigheid van de noodzaak tot verhuizing, wat is de aard en de urgentie van de verhuizing? Is bijvoorbeeld de nieuwe partner van de ouder economisch gebonden aan zijn woonplaats waardoor die partner niet kan verhuizen of is de partner van de ouder gebonden in verband met zijn kinderen. De bestendigheid van de nieuwe relatie zal de rechter eveneens in de overweging meenemen. 

Ook de leeftijd van het kind is van groot belang. In het algemeen geldt dat hoe jonger het kind is, hoe makkelijker het zich kan aanpassen. De mate waarin het kind geworteld is in zijn omgeving (sociaal leven, school, sport) is van groot belang. Bij een kind van 12 jaar of ouder wordt de mening van het kind -  indien deze kenbaar is gemaakt - meegenomen in de beslissing. 

Tenslotte kunnen de intentieverklaringen die blijken uit het convenant mee spelen bij de beslissing. Wanneer partijen uitdrukkelijk afspreken dat zij niet verder dan 5km van elkaar vandaan zullen wonen omdat een co-ouderschapsregeling anders niet uitvoerbaar is, zal de rechtbank dat niet snel opzij zetten.

 Conclusie

Het antwoord op de vraag of een gescheiden ouder zonder toestemming van de andere ouder met hun kind mag verhuizen, is vaak afhankelijk van de feiten en omstandigheden van het specifieke geval waarbij alle betrokken belangen moeten worden meegenomen. Uit de praktijk blijkt dat het niet eenvoudig is algemene criteria te formuleren aangezien dit onderwerp zeer casuïstisch is. U doet er dan ook verstandig aan een advocaat te raadplegen.

Heeft u naar aanleiding van dit artikel nog vragen, neem dan gerust telefonisch contact op (06-24639909).

Zijn advocaatkosten bij een echtscheiding voor ondernemers en aanmerkelijk belanghouders aftrekbaar?

In het Tijdschrift voor Scheidingsrecht (EB) verscheen vorig jaar een artikel over de vraag of advocaatkosten voor ondernemers en aanmerkelijk belanghouders aftrekbaar zijn bij een echtscheidingssituatie.

Bij ondernemers geldt voor de inkomstenbelasting dat de winst van een onderneming moet worden vastgesteld met uitsluiting van zuivere privé-uitgaven. Ook bij rechtspersonen en aanmerkelijk belanghouders geldt dat privé-uitgaven niet ten laste van de winst mogen worden gebracht. Drs. Roijakkers geeft in zijn artikel aan dat, op grond van de jurisprudentie, de stelling dat voor de onderneming of een vennootschap advocaat-  en overige advieskosten bij een echtscheiding per definitie privékosten zijn, niet juist is.

 De hoofdregel dat alleen de kosten die in het belang van de onderneming of de vennootschap worden gemaakt, aftrekbaar zijn van de winst en dat privé-uitgaven die niet met een onderneming te maken hebben niet aftrekbaar zijn, lijkt dus iets te voorbarig.

 In sommige situaties kunnen deze kosten wel aftrekbaar zijn. Bij een VOF tussen echtgenoten kan er een zakelijk belang aanwezig zijn als door de echtscheiding (de continuïteit van) de onderneming in gevaar komt. Ook bij een enig aandeelhouder van een BV is geoordeeld dat de advieskosten een zakelijk belang hadden en voor rekening van de onderneming konden komen, omdat deze zijn gemaakt om de continuïteit van de onderneming niet in gevaar te brengen.

 Let op, want bij zowel voor de ondernemer als de aanmerkelijk belanghouder geldt dat wanneer er duidelijke afspraken zijn gemaakt in bijvoorbeeld de voortzettingsregeling van een VOF of de statuten van een BV, het zakelijke belang voor deze kosten afneemt, waardoor deze wellicht toch niet aftrekbaar zijn. Wanneer geen afspraken zijn gemaakt, zullen deze kosten bij elke echtscheiding op zichzelf beoordeeld moeten worden.

 Kortom: of advocaat- en andere advieskosten voor de ondernemer aftrekbaar zijn, hangt af van specifieke omstandigheden, maar het is zeker niet onmogelijk. Drs. Roijakkers geeft in zijn bijdrage als afsluiting het advies dat de ondernemer en aanmerkelijk belanghouderde nota’s duidelijk moet specificeren, zodat een juiste en goede afweging gemaakt kan worden welke kosten aftrekbaar zijn.

 


 

De alimentatie HOF-norm bij scheiding

Als na een scheiding een ex-echtgenoot onvoldoende in zijn of haar levensonderhoud kan voorzien, heeft de ander de wettelijke plicht om bij te dragen in de kosten daarvan door middel van partneralimentatie.

Hoe hoog deze bijdrage is, heeft met allerlei omstandigheden te maken. Veelgehoorde term in dit verband is de ‘Hof-norm’. Wat is dat eigenlijk?

Bij het vaststellen van partneralimentatie wordt in eerste instantie gekeken naar de levensstandaard tijdens het huwelijk en vervolgens naar de draagkracht van de meestverdienende echtgenoot. De levensstandaard heeft te maken met de welstand van de echtgenoten in de laatste periode van hun huwelijk. Dit bepaalt de behoefte, dat is wat iedere echtgenoot nodig heeft om op ongeveer dezelfde manier verder te kunnen leven. Bepaling van partneralimentatie is dan ook altijd maatwerk. Maar voor het vaststellen van de behoefte in standaardsituaties is er een vuistregel: de Hof-norm, vernoemd naar het gerechtshof Den Bosch, die de norm enkele jaren geleden ontwikkelde. Kort gezegd komt de Hof-norm neer op het volgende:

·         Uitgangspunt is het gezinsinkomen, dus het gezamenlijke inkomen (uit arbeid en/of uitkering en/of winst uit onderneming) van beide echtgenoten, verminderd met de op dit inkomen drukkende belastingen en netto uitgaven inkomensvoorzieninge;

·         Dit bedrag wordt verminderd met het destijds voor rekening van de ouders komende eigen aandeel in de kosten van de kinderen. Van het bedrag dat resteert neemt men 60% als behoefte De kosten van levensonderhoud van een enkele persoon zijn immers hoger dan de helft van de kosten bij samenwoning, aldus het hof, dat de norm om die reden op 60% bepaalde.

·         Het inkomen dat de alimentatiegerechtigde zelf verwerft, wordt van die 60% afgetrokken. Wat vervolgens resteert is de  aanvullende behoefte.

De behoefte van de alimentatiegerechtigde en de draagkracht van de alimentatieplichtige zijn de belangrijkste ingrediënten van de alimentatie-rekensom. Overigens: de behoefte moet wel onderbouwd worden, de Hof-norm is niet automatisch uitgangspunt, zo blijkt uit een uitspraak van het Gerechtshof in Amsterdam, waar de alimentatieplichtige met succes claimde dat zijn ex-partner haar behoefte aan alimentatie onvoldoende had onderbouwd.

Wilt u meer weten over alimentatie? Neem gerust contact met mij op!

Welke kosten zijn na een echtscheiding aftrekbaar?

De kosten van een scheiding kunnen behoorlijk oplopen. Kosten die u verplicht moet maken voor een situatie waar u helemaal niet op zit te wachten. Welke kosten zijn aftrekbaar?

Wel aftrekbaar

De kosten die de alimentatie-ontvanger maakt voor het verkrijgen, verhogen of behouden van de partneralimentatie zijn voor de belasting aftrekbaar. Denk aan de proceskosten, advocaatkosten, telefoonkosten, portokosten, reiskosten en incassokosten. Dat geldt zowel voor kosten die zijn gemaakt tijdens de echtscheidingsprocedure als een aparte procedure. Het is dus belangrijk dat uw advocaat op de facturen duidelijk aangeeft welke tijd hij waaraan besteed heeft. U kunt immers dat deel van die factuur aftrekken. Ook incassokosten van de alimentatie zijn aftrekbaar.

Betaalt u partneralimentatie aan uw ex-partner, dan mag de alimentatiebetaler dat als aftrekpost opvoeren voor de inkomstenbelasting. De partneralimentatie moet daarvoor wel zijn vastgelegd in een echtscheidingsconvenant of door de rechter zijn bepaald.

Niet aftrekbaar

De kosten van de echtscheidingsprocedure zelf zijn niet aftrekbaar. Kosten die verbonden zijn aan het betalen of herzien van een alimentatieplicht, mag de alimentatiebetaler ook niet opgeven als aftrekpost, ook niet als hij/zij zich verweert tegen een alimentatieplicht. Zo oordeelde Het Hof Den Haag onlangs dat een man de kosten die hij maakte ten behoeve van de terugvordering van alimentatie niet in aftrek kan brengen in zijn aangifte Inkomstenbelasting. De man betaalde in de periode 1992 tot en met 2004 alimentatie aan zijn ex-echtgenote. link naar artikel

 Ontvangt u partneralimentatie, dan wordt dat gezien als inkomen en daar moet u belasting over betalen.

Kinderalimentatie wordt door de Belastingdienst niet als inkomen gezien. Ontvangt u als ouder kinderalimentatie, dan hoeft u daar geen belasting over te betalen. Kosten die u maakt om kinderalimentatie te verkrijgen, zijn niet aftrekbaar.

De ouder die kinderalimentatie betaalt, heeft vanaf januari 2015 geen recht meer op belastingaftrek.

Meer weten over dit onderwerp? Neem vrijblijvend contact op!

Scheidingshotel opent deuren in Haarlem

Op 9 februari 2018 publiceerde ik een het artikel ‘een echt scheidingshotel’ (zie het artikel hieronder). In navolging daarop een update over het scheidingshotel in Haarlem.

Deze week heeft het echtscheidingshotel, ook wel hotel NexT genaamd, in Haarlem de deuren geopend. Het is speciaal bedacht voor mensen die in echtscheiding liggen en behoefte hebben aan een nieuwe plek. Link naar artikel (www.nexthaarlem.nl)

 Meer weten over regelingen rond echtscheidingen? Neem gerust contact met mij op

 Een echt scheidingshotel (post: 9 februari 2018)

 In Haarlem verrijzen de contouren van een echtscheidingshotel: 18 appartementen die speciaal bedoeld zijn voor mensen die in een echtscheidingssituatie zitten. Daarmee heeft Haarlem een landelijke primeur.

Al langer bestond er een echtscheidingshotel in overdrachtelijke zin: een hotelarrangement (‘Heartbreak Hotel’) inclusief éénpersoonskamers en hulp van mediator, makelaar, notaris en psycholoog. Koppels maken in een weekend afspraken in een echtscheidingsconvenant, dat naar de rechtbank wordt gestuurd. Maximaal zes weken later is de wettelijke scheiding een feit.

Het Echtscheidingshotel in Haarlem is een écht, fysiek hotel, of beter gezegd: een appartementencomplex dat bedoeld is voor tijdelijke huisvesting. Het idee komt van GroenLinks raadslid Ziggy Klazes. Op de website van haar eigen partij legt ze uit wat de bedoeling is. Veel  mensen hebben  door hun scheiding een acuut probleem op het gebied van woonruimte, aldus Klazes. Maar ‘echtscheiding is geen reden voor een urgentieverklaring en het is heel lastig om als alleenstaande een hypotheek te krijgen. Veel stellen die eigenlijk uit elkaar zouden willen, blijven noodgedwongen onder een dak wonen.’  

Het Echtscheidingshotel moet voorzien in de behoefte aan tijdelijke, betaalbare woonruimte voor deze doelgroep. De huren liggen voor de helft van de appartementen onder de liberalisatiegrens, waardoor bewoners een beroep kunnen doen op huursubsidie. Naar verwachting kunnen de eerste bewoners aan het einde van dit jaar een appartement betrekken.

 

Partneralimentatie in 2020 naar vijf jaar ?

Onlangs publiceerde mijn specialisatie vereniging (vFAS) het volgende artikel:

PARTNERALIMENTATIE IN 2020 VAN TWAALF NAAR VIJF JAAR

De Tweede Kamer wil de maximale termijn voor partneralimentatie terugbrengen van twaalf naar vijf jaar. Het huidige wetsvoorstel herziening partneralimentatie ligt er inmiddels al meer dan drie jaar, maar het lijkt er nu toch echt op dat het er definitief doorkomt. De initiatiefwet (van VVD, D’66 en PVDA) krijgt in elk geval steun van GroenLinks, PVV en SP. Daarmee is er dus een meerderheid in de Kamer voor de wijziging.

Volgens de nieuwe wet is de termijn dat de partneralimentatie wordt betaald de helft van de duur van het huwelijk. Met als maximum een termijn van vijf jaar (waar het nu twaalf jaar is). Hierop worden drie uitzonderingen gemaakt:

Voor langdurige huwelijken (langer dan 15 jaar), waarbij de alimentatiegerechtigde ten hoogste tien jaar jonger is dan de AOW-leeftijd. Dan geldt dat de partneralimentatie niet eerder eindigt dan op het tijdstip waarop de alimentatiegerechtigde de AOW-leeftijd bereikt (dus maximaal tien jaar);

Voor huwelijken met kinderen onder de twaalf jaar. De partneralimentatieverplichting loopt dan door totdat het jongste kind de leeftijd van twaalf jaar heeft bereikt (dus maximaal twaalf jaar);

Voor alimentatieplichtigen van vijftig jaar en ouder die langer dan vijftien jaar getrouwd zijn. Zij hebben recht op tien jaar alimentatie. Deze uitzondering vervalt over zeven jaar. 

Alleen voor nieuwe gevallen

Het wetsvoorstel gaat naar alle waarschijnlijkheid in op 1 januari 2020. De wet geldt dan  alleen voor “nieuwe gevallen”. Als er al een verzoekschrift is ingediend of een bijdrage is vastgesteld, blijven de huidige maximale termijnen gelden.

De huidige wet is in veel gevallen achterhaald. Als een stel 25 jaar getrouwd is, is twaalf jaar alimentatie betalen wellicht begrijpelijk. Maar voor partners die niet zo lang samen zijn en allebei werken, is twaalf jaar vaak te lang.
Dat betekent dus ook dat een verkorting van de termijn niet in alle gevallen passend is. Er moet altijd gekeken worden naar het individuele geval, waarvoor afwijking van de hoofdregel mogelijk moet zijn. Het wetsvoorstel voorziet in een zogenaamde hardheidsclausule, maar over de exacte toepassing hiervan en of deze voldoende maatwerk kan bieden, is nog niet duidelijk.

Wat betekent de nieuwe wet voor u?

Wilt u weten wat de nieuwe wetgeving voor u betekent? Neemt u dan contact op met de Nederlandse Vereniging Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS). vFAS-scheidingsmediators hebben minstens vijf jaar ervaring in de advocatuur en zijn gespecialiseerd in scheidingen. Zij hebben naast de advocatenopleiding een extra opleiding van drie jaar gevolgd, zodat ze zich specialist op het gebied van het familierecht mogen noemen. Ze hebben kennis van zaken en maken u wegwijs op financieel en juridisch gebied. Daarnaast begeleiden vFAS-mediators u ook op relationeel en emotioneel gebied.

Link naar het artikel 

Decembermaand: de feestdagen verdelen met je ex

De feestmaand december met Sinterklaas en kerst is voor gescheiden ouders soms minder feestelijk en zelfs ingewikkeld. Deze maand kan voor getouwtrek om de kinderen zorgen. Het codewoord om iedereen een fijne feestmaand te bezorgen is: communicatie. Een heldere en open communicatie voorkomt ruis en discussies.

Vier tips om deze maand goed met elkaar door te komen.

-          Afspraken in een ouderschapsplan 
-          Maak op tijd een planning
-          Overzichtelijk feestprogramma en blijf praktisch
-          Decembermaand 2.0

Afspraken in een ouderschapsplan 

Goede afspraken maken over de feestmaand kan al starten op het moment van de scheiding door het opstellen van een ouderschapsplan. In het ouderschapsplan kan vastgelegd worden dat in de even jaren Sinterklaas, Kerst of oud en nieuw de kinderen bij de ene ouder en in de oneven jaren bij de andere ouder vieren. Ook kunnen afspraken worden gemaakt over bedtijden en een maximaal bedrag voor cadeaus. Zo voorkomt u onduidelijkheden en teleurstellingen bij uw kind, dat bepaalde verwachtingen heeft, die bij de andere ouder niet bekend zijn.

Heeft u geen afspraken in het ouderplan staan met betrekking tot de feestdagen, dan geldt de ‘gewone’ zorgregeling. Het is altijd mogelijk om - uiteraard na goed overleg – nieuwe afspraken toe te voegen aan het ouderschapsplan. Loopt het dit jaar niet lekker, gebruik die ervaring voor de volgende jaren.

Maak op tijd een planning

Als er afspraken op papier staan, moeten deze ook nog worden uitgevoerd in de praktijk. De feestdagen - en het plannen daarvan - kunnen een (logistiek) drama worden. Begin op tijd met de planning. Alles op het laatste moment regelen zorgt voor onnodige stress en discussies. Leg een voorstel neer en sta open voor veranderingen.

Overzichtelijk feestprogramma en blijf praktisch

Het laatste wat u wilt, is dat de kinderen het slachtoffer worden van de vele wensen van hun ouders en de familie eromheen. Kinderen die tijdens de feestdagen van hot naar her worden gesleept zijn uitgeput na de feestdagen. Als ouders bent u verantwoordelijk voor de drukte van het programma. Houd rekening met de kinderen en hun leeftijd, probeer het feestprogramma zo overzichtelijk mogelijk te houden. Natuurlijk wilt uw kinderen graag bij u hebben met kerst en Sinterklaas, maar probeer in het belang van uw zoon of dochter te denken. Ook als dat een negatieve uitkomst heeft voor uzelf.

Probeer hierbij ook naar alternatieven te kijken die voor de kinderen fijn zijn. Kunnen jullie misschien samen Sinterklaas vieren? Of wordt het bij beide ouders gevierd, maar op verschillende data? En kijk ook eens praktisch naar de invullingen van de kerstdagen.

Decembermaand 2.0

Als u (pas) gescheiden bent, kunnen de feestdagen uiterst pijnlijk en beladen zijn. Op die dagen is het vaak nog duidelijker dat u in een nieuwe situatie bent beland. Een nieuwe situatie vraagt om een nieuwe aanpak.

Bij kerst hoort ook verdraagzaamheid, ook ten opzichte van uw ex. Want hoewel jullie uit elkaar zijn, jullie zijn nog steeds allebei ouders van jullie kinderen. Wees niet negatief over de wensen van uw ex. Probeer elkaar de ruimte te geven en werk samen en zorg voor een werkzame situatie.

Bron: www.verder-online.nl

Alimentatie indexeringspercentage 2019: 2%

De wettelijke indexering waarmee de alimentatie per 1 januari 2019 moet worden verhoogd is vastgesteld op 2%. In 2018 was de verhoging 1,5%. Het indexeringspercentage is dus iets gestegen. 

De kinder- en partneralimentatie moet je zelf met ingang van 1 januari 2019 verhogen. De alimentatie betaal je vooraf dus de alimentatie voor januari 2019 moet je eind december 2018 al aanpassen.

Hoeveel moet u betalen?

Het nieuwe alimentatiebedrag voor 2019 bereken je door de maandelijkse alimentatie van 2018 te vermenigvuldigen met 1,02.

Een rekenvoorbeeld:

Alimentatie 2018 is € 500,-

€ 500,– maal 1,02 = € 510,-

Het nieuwe alimentatiebedrag vanaf januari (2019) te betalen eind december 2018 is € 510,- per maand.

Een handige tool om de indexering te berekenen kan je vinden op www.LBIO.nl

De verhoging van de indexering is overigens niet van toepassing als je de wettelijke indexering hebt uitgesloten.

Let op: niet alleen de wettelijke indexering kan leiden tot een ander alimentatiebedrag. Ook door andere omstandigheden (trouwen, geboorte, wijziging inkomen) kan het zijn dat de alimentatie moet worden aangepast. Laat het alimentatiebedrag met regelmaat checken. Ik adviseer je hier graag over.

 

Wie krijgt de hond bij een scheiding?

Bij een scheiding moet niet alleen de inboedel worden verdeeld, maar ook de hond, de kat of een ander huisdier. Maar met wie gaat het kameraadje mee? En wie betaalt de kosten?

In theorie is een huisdier inboedel en moeten hierover afspraken worden gemaakt. Juridisch gezien staat een huisdier gelijk aan een bankstel, emotioneel gezien is een huisdier natuurlijk veel meer waard. 

Partners mogen en moeten zelf beslissen wie het huisdier houdt en of er een eventuele omgangsregeling wordt getroffen. Als u het niet met elkaar eens wordt of niet duidelijk is wie de eigenaar is, zal de rechter zich hierover moeten buigen.

Gemeenschap van goederen: hond is van allebei

Wanneer u in gemeenschap van goederen bent getrouwd, is het huisdier van u beiden. Als beide partners het huisdier willen houden, beslist de rechter. Wie kan het beste zorgen voor de hond of kat en wie heeft er in het verleden het meest voor gezorgd? Ook kijkt de rechter naar het belang van het dier. Als één van de partners te weinig thuis is of een te kleine woning heeft, is de keuze vaak snel gemaakt.

Huwelijkse voorwaarden: wie is juridisch eigenaar?

Bent u onder huwelijkse voorwaarden gehuwd dan gaat de hond mee met zijn/haar juridisch eigenaar. Zorg al bij de aanschaf van een huisdier dat goed is vastgelegd wie de juridische eigenaar is. Daarmee voorkom je discussie. Komen jullie er niet uit dan oordeelt de rechter meestal dat degene die als eigenaar in het stamboek staat óf het huisdier heeft betaald, de juridische eigenaar is.

Waarde en kosten

Stel, u krijgt het huisdier onder uw hoede, dan moet u de helft van de waarde van het dier aan uw ex-partner betalen. De (toekomstige) kosten zijn voor degene die het dier ‘toebedeeld’ krijgt of juridisch eigenaar is. Afwijkende afspraken kunnen hierover gemaakt worden, net als een omgangsregeling.

 

Voor de ondernemer zijn - ook na de wetswijziging - Huwelijkse voorwaarden noodzakelijk

Sinds de wetswijziging van 1 januari 2018 blijft al het vermogen van echtgenoten, buiten de gemeenschap van goederen, dus ook een onderneming. Maar kijk uit! Het ligt iets genuanceerder.

Bij echtscheiding moet de ondernemer namelijk volgens de wet aan de gemeenschap betalen: “een redelijke vergoeding voor de kennis, vaardigheden en arbeid, die een echtgenoot ten behoeve van die onderneming heeft aangewend, voor zover een dergelijke vergoeding niet al op andere wijze ten bate van de beide echtgenoten komt of is gekomen”. Er moet dus worden afgerekend, de onderneming blijft niet geheel buiten schot.

Maar wat betekent dat? Daar is de nieuwe wet niet duidelijk over. En zolang daar geen duidelijkheid over bestaat, is het advies dat ondernemers ook vanaf 1 januari 2018 huwelijkse voorwaarden moeten opstellen als zij gaan trouwen. Er zal duidelijk moeten worden vastgelegd van wie de onderneming is en wat er met de winst moet gebeuren.

Dag van de scheiding - 14 september 2018

Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat één op de drie getrouwde stellen gaat scheiden. Voor de Nederlandse Vereniging van Familierecht Advocaten Scheidingsmediators (vFAS) was dit in 2010 de aanleiding om een speciale dag in het leven te roepen: de ‘Dag van de Scheiding’. Dit jaar vindt deze dag plaats op vrijdag 14 september.

Met de Dag van de Scheiding wil de vereniging landelijk aandacht vragen voor het belang van deskundige begeleiding bij scheidingen. Het uiteindelijke doel is het verbeteren van het proces rondom echtscheidingen, zodat (ex-)partners zorgvuldig en respectvol uit elkaar gaan. Waarom deze dag in september wordt gehouden? Omdat op 15 september 1796 in Nederland de allereerste echtscheiding werd uitgesproken. Sinds 2010 wordt op of rondom deze datum de Dag van de Scheiding georganiseerd. 

Gratis advies en scheidingscheck

Op de Dag van de Scheiding opent LAMME FAMILIERECHT & MEDIATION (net als veel andere vFAS-kantoren) haar deur van 9.00 - 17.00 uur om informatie te geven over scheiden. Belangstellenden kunnen dan informatie krijgen over onder andere alimentatie, scheiden met kinderen, boedelverdeling en scheiden met een eigen huis. 

bron: www.verder-online.nl

Vaker scheiden na de zomer

In augustus en september stijgen de scheidingen, in vergelijking met de overige maanden: 20 tot 30% meer. De zomervakantie is vaak het laatste duwtje.

Als partners besluiten uit elkaar te gaan, gaat het vaak al langer niet goed. In het dagelijks leven (werk, kinderen en sociale afleiding), worden gevoelens van onvrede ontweken. Maar in de zomervakantie kunnen partners niet meer om elkaar heen. Dan barst vaak de bom. Uit onderzoek van TNO NIPO - in opdracht van vFAS echtscheidingsadvocaten- en mediators - blijkt dat er na de zomer 20-30% meer scheidingsaanvragen zijn.

Vakantie met toestemming van je ex

Het is vakantie en je gaat lekker op reis met de kinderen. Maar heb je wel toestemming van je ex?

Wanneer het gezag over jullie minderjarige kinderen bij jullie beiden berust, dan mag je niet zo maar op reis met die kinderen. Je hebt toestemming van de andere ouder nodig. Dat geldt ook als het gezag alleen bij de ex-partner berust. Bij de grens vindt controle op deze toestemming plaats. Zorg daarom dat je een toestemmingsformulier bij je hebt!

Op het toestemmingsformulier moet worden ingevuld waar de kinderen naar toe gaan en wanneer zij waar zullen verblijven. Ook moet je contactgegevens invullen, zodat je bereikbaar blijft. Het formulier moet vervolgens worden ondertekend door de gezagdrager die niet met de kinderen op reis gaat. Zonder toestemmingsformulier kun je geweigerd worden aan de grens.

Als je reist naar, door of vanuit een land buiten de Schengenzone, gelden mogelijk nog aanvullende regels voor het alleen reizen met een minderjarige. Het kan dus zo zijn dat er meer of anders nodig is dan het toestemmingsformulier. Informeer bij de ambassade of het consulaat van het betreffende land. En als je met de kinderen naar een land gaat waarvoor een visum nodig is, dan moeten beide gezagdragers toestemming geven voor de aanvraag daarvan.

Om onduidelijkheid, discussies of ruzies over vakanties zo veel als mogelijk te voorkomen is het verstandig om in het ouderschapsplanafspraken over de vakantieperiodes op te nemen.

Geeft je ex geen toestemming? Of wil je goede afspraken in het ouderschapsplan? Neem dan contact met mij op.

Scheiden van je schoonmoeder

Schoonmoeders hebben - in tegenstelling tot magneten - geen positieve kant, volgens de moppen. Maar de schoonmoeder in deze zaak betaalde toch maar mooi de restschuld op de woning toen haar dochter scheidde van partner M. Met een rechtsgang als gevolg.

Als dochter D. en haar man M. uit elkaar gaan, verkopen zij de gezamenlijke woning. Omdat de woning dankzij de crisis onder water staat, is er een restschuld. De schoonmoeder voldoet de schuld, maar zij stuurt haar ex-schoonzoon wel een rekening voor de helft van het bedrag. M. weigert echter te betalen. De schoonmoeder die op het standpunt staat dat de schoonzoon verantwoordelijk is voor zijn (interne) deel van de restschuld, beschuldigt hem van ongerechtvaardigde verrijking. De kantonrechter stelt haar in het gelijk, maar de schoonzoon laat het er niet bij zitten. In hoger beroep stonden de kijvende partijen vorige week weer tegenover elkaar.

De schoonzoon is van mening dat geen sprake is van ongerechtvaardigde verrijking, gezien de afspraken die hij en D. al geruime tijd voor verkoop van de woning met elkaar gemaakt zouden hebben. Volgens M. hadden ze afgesproken dat de eventuele onderwaarde van de woning louter voor rekening van D. zou komen. De schoonmoeder zou zonder overleg met M. een bedrag aan de notaris betaald hebben om de restschuld te voldoen. De schuld van haar dochter welteverstaan, volgens M., want zij is de enige die iets moet terugbetalen. M. zou ook op geen enkel moment inhoudelijk betrokken zijn geweest bij de verkoop van de woning. Hij weet dan ook niet of er sprake is geweest van verkoop tegen een marktconforme of redelijke prijs, aldus M. , laat staan van een reële restschuld.

Schoonmama weerspreekt zijn stellingen. Ze wappert met een brief waarin M. en haar dochter wel degelijk hadden afgesproken dat de onderwaarde van de woning bij helfte moest worden voldaan. En M. was als mede-eigenaar ook betrokken bij de verkoop van de woning en door notaris en bank geïnformeerd. M. was zelf akkoord gegaan met de onderwaarde, door te tekenen voor de overdracht en afrekening.

Omdat het verhaal van M. op geen enkele manier door feiten wordt ondersteund, veegt de rechter M.’s argumenten van tafel. De kantonrechter had de betaling van de restschuld moeten kwalificeren als een gift, vindt M. vervolgens. Wat volgens de rechter ook onder de O van Onzin thuishoort, want die bewering staat haaks op zijn eerder ingenomen stelling dat hij afspraken gemaakt zou hebben over de betaling van de restschuld. De rechter in hoger bekrachtigt het vonnis van de kantonrechter. M. moet zijn deel van de restschuld betalen.

Meer weten over financiële afspraken met (schoon)ouders na een scheiding? Neem contact met mij op.

Boek over scheiding

In mei van dit jaar boog de rechtbank Den Haag zich over een bijzondere vechtscheiding. Een man eiste dat een boek over zijn scheiding, geschreven door zijn ex-vrouw, met onmiddellijke ingang uit de handel genomen zou worden.

Schrijfster Y.F. en haar ex-man Brent waren in 2002 getrouwd, maar het huwelijk werd in 2014 door echtscheiding ontbonden. Y.F. en Brent hebben twee minderjarige kinderen, die bij de vader wonen. In 2017 is door de rechtbank een zorgregeling vastgesteld, waarin is opgenomen dat de kinderen eens per twee weken anderhalf uur contact hebben met hun moeder, onder speciale begeleiding.

Na de scheiding schrijft Y.F. een boek over haar relatie met Brent. Tot de dood ons scheidt, leven met een wraakzuchtige ex is volgens de flaptekst ‘het schokkende verhaal van een moeder die strijdt voor haar kinderen niet opgeeft. Ze is jarenlang geterroriseerd door haar ex-man en op een geraffineerde wijze (gaslighting) geestelijk mishandeld.’ In verschillende interviews in dagbladen en online tijdschriften praat zij over de situatie waarin vrouwen een gewelddadig huwelijk ontvluchten. Y.F. g

presenteert zich daarin als ervaringsdeskundige. Dat doet ze trouwens ook op verschillende social media en op haar eigen website.

Brent ziet het twee maanden aan, maar stapt dan toch naar de rechter, omdat het boek volgens hem flagrante onwaarheden bevat, een inbreuk is op de persoonlijke levenssfeer van hem en de kinderen en hij zich aangetast voelt in zijn eer en goede naam.

Y.F. moet voor de rechtbank toegeven dat het boek niet geheel en al op waarheid berust, maar ze wijst erop dat zowel haar man als haar kinderen andere namen gekregen hebben. Bovendien probeert zij nog voor de mondelinge behandeling een disclaimer in het geding te brengen die naar haar zeggen ongeveer vanaf de zittingsdatum in de nog te verkopen boeken zal worden gevoegd. De disclaimer bevat een variant op de ‘dichterlijke vrijheid’: “Dit boek is een verhaal gebaseerd op waargebeurde feiten, verteld vanuit de persoonlijke, subjectieve beleving van de auteur waarbij feit en fictie zijn vermengd. Voor zover wordt verwezen naar bestaande personen of situaties, worden deze (deels) fictief gebruikt. Het boek is een aanklacht tegen het systeem waarbij een moeder, zonder waarheidsvinding door de officiële instanties, haar kinderen kwijt kan raken.”

Het gaat in deze zaak om een botsing tussen twee fundamentele rechten: het recht op vrijheid van meningsuiting van Y.F. enerzijds en het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van Brent, waaronder het recht op bescherming van de goede naam/reputatie is inbegrepen. Omdat de vele zware aantijgingen van Y.F. in haar boek en de daaruit voortvloeiende publiciteit geen steun vinden in feitenmateriaal en omdat Y.F. zeer persoonlijke en intieme zaken over Brent en zeer privacy gevoelige zaken over de kinderen deelt, zonder dat zij hierin vooraf zijn betrokken, vindt de rechter dat het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer in dit geval zwaarder mag wegen.

Het boek moet uit de handel genomen worden, Y.F. moet rectificeren en een voorschot op een schadevergoeding betalen. Daarnaast moet ze de proceskosten betalen. Al met al een scheiding die weinig winnaars kent.

Vechtscheiding voorkomen? Neem gerust contact met mij op.

Scheiden van je meewerkende partner

Je partner werkt bij jou in het bedrijf. Als jullie gaan scheiden, wil je haar (of hem, natuurlijk) waarschijnlijk ontslaan, omdat samenwerken niet meer mogelijk is.

Maar kan dat zomaar? En hoe doe je dat, zonder ernstige schade?

Als je je partner wilt ontslaan, moet er om te beginnen sprake zijn van een dienstbetrekking. Voor de vraag of sprake is van een dienstbetrekking zijn drie criteria van belang:

* Loon: alleen wanneer er een vergoeding wordt betaald voor de werkzaamheden kan er sprake zijn van een dienstverband.

* Arbeid: dit betekent dat er sprake moet zijn van een productieve arbeidsprestatie of ‘voor de werkgever waardevolle arbeid’. Dit wordt ruim uitgelegd en daarvan is dus al snel sprake.

* De gezagsrelatie: van een gezagsrelatie is sprake wanneer de werkgever bevoegd is om aanwijzingen en instructies te geven aan de werknemer en de werknemer verplicht is om deze op te volgen. Bij de vraag of hiervan sprake is, spelen tal van omstandigheden een rol. De vraag of er sprake is van een gezagsverhouding levert meestal de grootste discussie op.

Als je niet kunt aantonen dat er tijdens het huwelijk aan alle drie deze voorwaarden werd voldaan, kun je natuurlijk wel in zakelijk opzicht afscheid van je partner nemen, maar die blijft dan achter zonder enig recht op een werkeloosheidsuitkering. Wil je je partner niet op die manier met lege handen achterlaten, dan kun je hem of haar minimaal 26 weken in dienst houden, zodat hij of zij na ontslag in aanmerking komt voor een WW-uitkering. In de praktijk zal het zeer onwenselijk zijn om na een echtscheiding bij de ex-partner in dienst te blijven. In dat geval kunnen jullie een beëindigingsovereenkomst of vaststellingsovereenkomst opstellen, waarin je afspraken maakt over

de beëindiging van het dienstverband. Jullie kunnen bijvoorbeeld afspreken dat het dienstverband nog 26 weken blijft voortduren en dan zal eindigen, terwijl je ex-partner in de tussentijd wordt vrijgesteld van werk.

Wil je meer weten over afscheid nemen van je meewerkende partner? Neem dan contact met mij op.

Scheiden zonder schade adviseert

Vorige week heeft voorzitter André Rouvoet van het Platform Scheiden zonder Schade een rapport vol adviezen  aangeboden aan het kabinet.

Het platform wil schade voor kinderen als gevolg van een echtscheiding zo veel mogelijk voorkomen.

Het Platform pleit onder meer voor een cursus die aanstaande ouders voorbereidt op hun leven met een baby. De komst van een kind verandert je relatie. André Rouvoet meent dat zo’n cursus een voorbereiding op die verandering is en de kans op vechtscheidingen verkleint. Overigens was slechts 39% van de luisteraars van het radioprogramma standpunt.nl het daarmee eens.  

Verder pleit de commissie voor een scheidingsloket: een gemeentelijk loket waar mensen met vragen over een scheiding terecht kunnen. Een dergelijk loket zou een laagdrempelige vorm van hulp zijn, waarmee escalatie wordt voorkomen.

Ook een werkgever moet zich meer bemoeien met medewerkers die in scheiding liggen. Dat is volgens Rouvoet ook in het voordeel van de werkgever zelf. Dat klopt: het ziekteverzuim van gescheiden medewerkers ligt 2 procent hoger dan dat van getrouwde werknemers, vertelt Esther Kluwer, hoogleraar Duurzame relaties aan de Radboud Universiteit aan het AD. ,,In het jaar voor de scheiding loopt het verzuim op, om te pieken in het jaar van de breuk.”

Een van de meest ingrijpende wijzigingen die Rouvoet c.s. voorstellen is de wijziging van de juridische procedure voor echtscheidingen. Ouders die uit elkaar gaan zouden een neutrale gezinsvertegenwoordiger moeten inschakelen die namens beiden één processtuk schrijft voor de rechter en ook het belang van de kinderen in de gaten houdt. Als ouders er nu samen niet uitkomen, schakelen ze nu allebei een advocaat in. Er komt dan een verzoekschrift en ook een verweerschrift. Van dit zogeheten toernooimodel wil Rouvoet af.

Scheiden zonder schade is in de ogen van Rouvoet eigenlijk een utopie, zo zei hij bij de presentatie van de adviezen. "Kinderen ondervinden per definitie hinder of last van een scheiding, alleen al in praktische zaken, ook als de ouders niet 'vechten'.” De vereniging van echtscheidingsadvocaten (vFAS) ondersteunt het rapport-Rouvoet.

Scheidende partners met kinderen leggen hun afspraken over die kinderen op dit moment vast in het verplichte ouderschapsplan. 

Wilt u daar meer over weten, neem dan contact met mij op!